2024. obrót Ziemi wokół Słońca.
A ja po 11 latach przestałem być Dyrektorem Wydziału Kultury,
zostałem Dyrektorem Teatru,
zostałem też Pełnomocnikiem Prezydenta Lublina ds. rozwoju kultury,
Lublin został, wreszcie, Europejską Stolicą Kultury,
a program Lublina Europejskiej Stolicy Młodzieży kwitnie,
przygotowaliśmy nową Strategię Rozwoju Kultury,
dostałem medal Zasłużony dla Miasta Lublina od Pana Prezydenta
i laurkę na 20-lecie pracy od wspaniałego Zespołu Teatru, z którym pracuję,
Krzysiek ustawił mi moją ulubioną kafkę w teatralnym ekspresie,
młodszy Syn (najmłodszy) skończył 18 lat,
starszy Syn (najstarszy) wyjechał na studia do Madrytu,
skończyłem MBA i wróciłem do doktoratu,
kupiłem Żonie jej wymarzonego Mini Coopera S,
poznałem kilka cudownych osób,
o kilku szczęśliwie mogłem zapomnieć,
Kasia Duma została już piątym „dyrektorem Karapudy”,
odwiedziłem dziesiątki Teatrów, Oper i Aren,
odwiedziłem też ponownie Krasnogrudę,
przejechałem służbowo kilkanaście tysięcy kilometrów,
zrobiliśmy remont sceny,
kupiliśmy świetnie brzmiące sub-basy Meyera
i świetnie wyglądające kotary Tüchlera,
uruchomiliśmy internetową Mediatekę Teatru wraz z nową stroną internetową,
stworzyliśmy nowy SIW instytucji,
przygotowaliśmy sporo ponad 200 wydarzeń w Teatrze,
zainaugurowaliśmy nowy program Młody Teatr Stary
a za chwilę kolejny Szkoła Teatru,
zrealizowaliśmy projekt z KPO,
złożyliśmy 7 wniosków do MKiDN,
przygotowujemy Urodziny Teatru, nową premierę, nowy festiwal i czerwcową niespodziankę,
ale gdy Pan Profesor Leszek Mądzik, podczas grudniowej wizyty w Teatrze,
w przededniu nadania Mu tytułu Honorowego Obywatela Lublina,
wszedł na salę Teatru Starego w Lublinie, wybudowanego w roku 1822 z miłości – trwała właśnie przerwa w próbie monodramu Doroty Landowskiej przygotowanego przez Teatr Wschodni – spojrzał na scenę, na której stół, torebka, krzesło a na nim płaszcz
i powiedział:
„Panie Michale, proszę włożyć głowę w ten płaszcz”.
Włożyłem.
I dopiero zrozumiałem po co to wszystko…
Owszem, zwykłem wkładać głowę, gdzie inni – jak mawia piłkarskie porzekadło – baliby się włożyć nogę.
Ale to jest chwila dla której warto żyć.
Dziękuję.
To był dobry i ważny dla mnie Rok.
Do szybkiego zobaczenia w 2025
w Teatrze Starym w Lubline.
Teatr Stary w Lublinie Profil Oficjalny
Lublin – Miasto Kultury
Lublin 2029
PS
Fotografia
Paweł Witek, szef teatralnej techniki skorzystał z kilku wskazówek Profesora i dołożył trochę „kontry”,
a Dorota Awiorko, która od 12 lat, towarzyszy Teatrowi w najważniejszych momentach była oczywiście obok.
Pstryknęła.
Reżyseria: Profesor Leszek Mądzik
Światło: Paweł Witek
Płaszcz: Dorota Landowska
Foto: Dorota Awiorko
